به گزارش خبرگزاری فارس از ممسنی، در گرمای تابستان خنکای هوای صخرههای سر به فلک گذاشته ای را تصور کنید که بین آن ها، آب زلال و گوارایی جریان دارد.حتی تصور چنین چیزی در میانهی تابستان هم حسی خوشایندی است، اما تجربهی آن روح را نوازش می کند.
دره ها و تنگهها یکی از منحصر به فردترین جاذبههایی هستند که طبیعتگردان حرفه ای کشورمان جاهای بکر و دیده نشده از شمال تا به جنوب را پیدا کردهاند که این عجایب میتوانند عطش داغ تابستانی را خاموش کنند. از شرق کشور و جاذبه های بیابانی گرفته تا غرب و ارتفاعات زاگرس جاهایی هستند که هنوز کشف نشده اند و یا توسط کمتر کسی دیده شده اند.
شهرستان نورآباد ممسنی استان فارس، یکی از جاهایی که در آن همهی هیجان ها و آدرنالین ها را میتوان با هم تجربه کرد، دارای تنگهها و درههای متعدد فنی و آبی است که تابستان و اوقات خوبی را برای شما رقم می زند.
پراشکفت منطقه ای زیبا و خودکفا اما محروم
منطقه پراشکفت ممسنی دارای کوهها، غار ها و اشکفت های بسیاری می باشد یکی از خوش آب و هواترین مناطق این شهرستان است که علی رغم این همه زیبایی خاص، منطقه ای محروم به شمار می رود.
تنگ و آبشار کهکو یکی از جاذبه های گردشگری منطقه پراشکفت است که برای ساعاتی گرمای تند و سوزان تابستان را به خنکای بهار می رساند.
پیمایش تنگ کهکو با تیم فنی الزامی است
برای این پیمایش این تنگ که دارای فرود های فنی و آبشار های متعدد می باشد باید همراه با لیدر و تیم فنی وارد آن شد. برای رسیدن به این تنگه که ۱ و نیم ساعت از نورآباد فاصله دارد در ۴۵ کیلومتری شهر یاسوج قرار دارد، اما جزو تقسیم بندی های استان فارس به حساب می رود؛ دو مسیر یکی از سمت یاسوج و دیگری از سمت نورآباد پیش رو است.
بعد از پارک ماشین ها درون پارکینگ، افراد محلی آن منطقه که نیسان دارند ما را همراه با تجهیزات مورد نیاز فنی، به ابتدای مسیر پیاده روی و کوهنوردی رساندند.
پس از نیسان سواری در میانهی باغات گردو، انار، هلو و... ابتدای مسیر پیاده روی، در جادهی خاکی کنار باغات و چشمه های زلال و گوارا بود که در مسیر نیز پسر بچه و دختر بچه های روستایی که به زبان لری صحبت می کردند جزئی از خاطرات سفر شدند.
بعد از حدودا ده دقیقه پیاده روی جادهای، شروع به پیاده روی در کوه با شیب نسبتا خوبی و با درجه سختی متوسط کردیم. از کوه که بالا می رفتیم، بین درختان سر به فلک کشیده و کهن بلوط صدای آب چشمه ها و جویبار های زلال، نواز بخش جان ما بودند. بین مسیر زیر درختان بلوط استراحت می کردیم تا نفسی تازه کنیم و برای ادامه پیمایش پیاده روی و پیمایش آبی انرژی داشته باشیم.
حدود ۲ ساعت با استراحت های بین راهی پیاده روی در کوه داشتیم، که ۱ ساعت آن از کوه بالا رفتیم، وبعد از کمی استراحت روی کوه، ۱ ساعت مسیر برای پایین رفتن از آن طرف کوه داشتیم.
از کوه که پایین آمدیم، مسیری که آب چشمه های پر آب بالا دست پیموده بودند تا وارد دره شوند، راهنمای ما شدند.
قبل از ورود به تنگ، تجهیزات مخصوص دره نوردی شامل وت سوت، هارنس، کارابین، ایت و... را پوشیدیم. شروع پیمایش آبی با اولین فرود فنی است، امیر علی لشکری لیدری که همراه او وارد دره شده بودیم قبل از پیمایش توضیحات لازم و آموزش های مورد نیاز برای دره اولی ها را ارائه داد.
حوضچه های فیروزهای، آبشار های متعدد شگفتی های کهکو
اولین فرود حدود ۸ متر ارتفاع داشت که زیر آن حوضچه ای کم عمق قرار داشت، بعد از فرود اول حوضچه ای کوچک اما با عمقی حدود ۲ متر پیش رو داشتیم که برای پریدن از ارتفاع مناسب نبود، اما سنگ های پله مانند به ما کمک می کردند تا وارد حوضچه شویم و و از آن بگذریم.
فرود بعدی کمی بلندتر بود و حدود ۱۰ متر ارتفاع داشت که از کنارهی آبشار با راهنمایی لیدر فنی سعید سپاهی و حمایت لیدر پایینی، ایمان کاویانی فرود می زدیم و وارد حوضچه ای با عمق حدود ۳ الی چهار متر می شدیم. بعد از فرود، حوضچهی بعدی که میانهی کوه های سنگی و صخره ای بود با نمای آبشار دوم زیبایی خاص به مسیر می داد.
نمای آبشار دوم در حوضچهی پایین دست
آبشار سوم بلندترین و زیباترین آبشار تنگ
آبشار سوم، زیباترین و بلندترین فرود را داشت که حدود ۳ الی ۴ متر آن نیز بصورت معلق انجام می شد و حوضچه ای عمیق زیر آن بود اما جایی برای پرش و یا شیرجهی اختیاری نداشت.
آبشار سوم بلندترین فرود فنی کهکو
بعد از آن حوضچه ای کوچک در ادامه مسیر بود که بعد از گذر از آن برای تجدید انرژی همانجا کمی استراحت کردیم و از خوراکیهای بمب انرژی و گرم کنندهی بدن مثل خرما، گردو، تنقلات، نوشابه های انرژی زا و ... استفاده کردیم.
تنها ردپای خاطرات را در طبیعت به جای بگذارید
برای دره نوردی حتما باید خوراکی همراه خود داشته باشیم تا متابولیسم بدن افزایش پیدا کند و از سردی بدن جلوگیری شود؛ اما این نکتهی مهم را هم یادتان باشد که خاطرهی خوب شما فقط باید در طبیعت بجا بماند نه زباله!
فرود چهارم مسیری مارپیچ داشت، که درون مسیر فرود، آب خنک و زلال تنگ با شدت کمی قلقلکمان می داد.
ر
بعد از فرود چهارم، یک ویوی بسیار زیبا ما را حیرت زده کرد! صخره های بلند، میان آنها آبی به رنگ سبز متمایل به آبی بود که به درختان بلند و طبیعت وحشی باز می شد.
بعد از گذر از این منظرهی زیبا، سرسرهای طبیعی با ارتفاع ۳ متر منتظر ما بود که حوضچهی زیر آن هم برای سُر خوردن و هم برای پرش عمق مناسبی داشت.
سرسرهی طبیعی
چند حوضچه و مسیر آبی را رد کردیم تا به فرود پنجم رسیدیم، مسیر فرود پنجم از میان درختان سبز و روی صخره سنگ بود.
آبشار پنجم
به پایان پیمایش فنی نزدیک می شدیم، اما فرود ششم با ۹ متر ارتفاع انتظار تیم ما را می کشید.
فرود ششم
بعد از آخرین فرود از کنارهی مسیر آب، به پیمایش خود ادامه دادیم که در این مسیر حوضچه های کوچک و بزرگ با عمق های مختلف در انتظار پرش و شنا های اختیاری بود اما ما به پیادهروی خود ادامه دادیم تا به حوضچه ای زیبا با سرسره ای کوچک رسیدیم.
پرش، شنا و شیرجه
این حوضچه، آخرین حوضچه ای بود که در مسیر داشتیم، و برای پرش، شیرجه و شنا مناسب بود. بعد از چند پرش، شیرجه و شنا در این حوضچهی زیبای فیروزهای، کم کم از کوه بالا رفتیم و حدود ۱ ساعت پیاده روی در کوه داشتیم تا به پارکینگ ماشین ها برسیم.
در این یک ساعت پیاده روی دالان های آب، درختان سرسبز، صخره های بلند قامت به بخشی از مسیر ما زیبایی منحصر به فردی می دادند. در ادامهی مسیر نیز کنار خط لولهی آب شرب روستا های اطراف روی صخره های سنگی با منظرهی زمین های کشاورزی حرکت کردیم. پراشکفت هوای نسبتا خنک و سردسیری دارد و همین باعث شده است که آب تنگ کهکو حتی در وسط تابستان نیز سرد باشد.
پایان پیام/ ف