به گزارش مشرق، امروزه ورزش بهعنوان یکی از ارکان اصلی سلامتی، در سراسر جهان اهمیت زیادی پیدا کرده است. فعالیتهای ورزشی نهتنها به بهبود وضعیت جسمی، بلکه به تقویت روحیه و سلامت روان نیز کمک میکنند. در این میان، ورزش دانشآموزی جایگاه ویژهای دارد؛ زیرا این مرحله از زندگی، زمان شکلگیری عادتهای سلامتی برای سالهای آینده است. در بسیاری از کشورها، برنامههای ورزشی مدارس با هدف تقویت روحیه گروهی، کشف استعدادها و آموزش سبک زندگی سالم طراحی میشوند. با این وجود، در ایران هنوز چالشهای متعددی در این زمینه وجود دارد. کمبود امکانات ورزشی استاندارد، نابرابری در دسترسی به فضاهای مناسب و توجه ناکافی به نیازهای متفاوت دانشآموزان، از مهمترین مسائلی است که نیاز به پژوهش و بررسی دارند.
توجه به ورزش در مدارس، نهتنها در سلامت جسمانی بلکه در شکلگیری شخصیت، اعتمادبهنفس و تعاملات اجتماعی دانشآموزان نیز تأثیرگذار است. با وجود این، برخی مشکلات مانند نبود زیرساختهای مناسب، کمبود فضا و تجهیزات کافی و عدم حمایت از برنامههای ورزشی، مانع از دستیابی به کیفیت مطلوب در این حوزه میشود. برای حل این مشکلات، پژوهشگران در حوزه تربیت بدنی تلاش کردهاند تا با بررسی عوامل مؤثر بر کیفیت ورزش مدارس، راهکارهای مؤثری ارائه دهند.
در همین راستا، کورش ویسی، استادیار گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، به همراه دو همکار خود از این دانشگاه و با همراهی دانشگاه کردستان، پژوهشی با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر بهبود کیفیت ورزش در مدارس ایران انجام دادهاند. این مطالعه تلاش کرده است تا موانع و چالشهای موجود را شناسایی و برای ارتقای وضعیت ورزش مدارس راهحلهایی ارائه کند.
این تحقیق بهصورت کیفی و با استفاده از مصاحبه با ۱۶ نفر از متخصصان، معلمان، برنامهریزان ورزشی و سیاستگذاران حوزه تربیت بدنی انجام شده است.
نتایج این تحقیق نشان میدهند که نبود فضای ورزشی استاندارد در مدارس، ضعف در زیرساختها، کمبود ایمنی و امنیت در فضاهای موجود و نبود اولویتبخشی به ورزش در سیستم آموزشوپرورش، از مهمترین موانع در بهبود کیفیت ورزش مدارس هستند.
علاوه بر این، موانع ساختاری مانند کمبود بودجه و تجهیزات مناسب، همکاری ضعیف خانوادهها و عدم توجه به نیازهای دانشآموزان در سنین مختلف، از دیگر عواملی هستند که بر این موضوع تأثیر منفی میگذارند.
یکی از مهمترین یافتههای این پژوهش، تأکید بر لزوم تغییر نگرش مدیران و سیاستگذاران نسبت به اهمیت ورزش در مدارس است. به گفته محققان، با افزایش بهرهوری از فضاهای موجود، طراحی برنامههای پویا، تأمین بودجه کافی و فراهم کردن بسترهای درآمدزایی، میتوان بسیاری از این مشکلات را کاهش داد. همچنین، مشارکت بیشتر خانوادهها و سایر سازمانها در حمایت از ورزش دانشآموزی، به بهبود شاخصهای سلامتی و تقویت روحیه ورزشی در جامعه کمک خواهد کرد.
این مطالعه به اهمیت سرمایهگذاری بر روی زیرساختهای ورزشی مدارس و بهبود کیفیت تجهیزات اشاره دارد. فراهم کردن فضایی که دانشآموزان با انگیزه و علاقه در آن به ورزش بپردازند، نهتنها بر سلامت جسمی آنها تأثیر دارد، بلکه میتواند در رشد شخصیتی و مهارتهای اجتماعیشان نیز نقش مهمی ایفا کند. علاوه بر این، برنامهریزی برای افزایش تعداد معلمان متخصص و ساعات درس تربیت بدنی، از جمله اقداماتی است که میتواند کیفیت ورزش مدارس را بهبود بخشد.
شایان ذکر است نتایج این تحقیق در فصلنامه «پژوهشهای فیزیولوژی و مدیریت در ورزش» وابسته به جهاد دانشگاهی منتشر شده اند. انتشار چنین پژوهشهایی میتواند به تغییر نگاه مسئولان و سیاستگذاران نسبت به اهمیت ورزش در مدارس و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود این حوزه کمک کند.