این روزها هزینه حمل بیمار با آمبولانس آنقدر بالا رفته که انگار پیش از درمان، باید به فکر گرفتن وام بود. کافیست اتفاق سادهای بیفتد تا بفهمید حتی جابهجایی درونشهری هم برای بسیاری از خانوادهها به یک چالش مالی جدی تبدیل شده است.
برای مثال، حمل یک بیمار از میدان آزادی به سعادتآباد حدود ۳ میلیون تومان خرج برمیدارد، رقمی که تا چند وقت پیش، فقط در سفرهای خارج از شهر دیده میشد. اگر مسیر را کمی دورتر فرض کنیم، مثلاً از پونک تا پاسداران، این عدد به حدود ۳.۵ میلیون تومان میرسد؛ رقمی که بیشتر شبیه کرایه بیزینسکلاس هواپیماست تا انتقال با آمبولانس شهری.
جالبتر از همه اینکه این ارقام صرفاً برای مسیرهای زمینی است و هنوز پای پلهها وسط نیامده! چراکه برای هر طبقهای که باید بیمار جابهجا شود، ۲۵۰ هزار تومان دیگر باید کنار گذاشت؛ انگار هر پله، پلهای به سمت خالیتر شدن جیب است.
در چنین شرایطی، دغدغه درمان دیگر فقط بیمارستان و دارو نیست؛ بلکه شروعش از لحظهایست که میخواهید بیمار را از خانهاش بیرون بیاورید. این وضعیت، زنگ خطری جدی برای وضعیت خدمات اورژانسی و توان مالی شهروندان است.